Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΕΠΑΛ




ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ, 
Συμμετέχουμε στην  κινητοποίηση την  Τετάρτη 21/6/2017 
στις Περιφερειακές Διευθύνσεις 
και στις  Διευθύνσεις  Εκπαίδευσης

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ 
ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΕΠΑΛ 

Πραγματοποιήθηκε συνάντηση της ΟΛΜΕ με τον υφυπουργό Μπαξεβανάκη και στελέχη του υπουργείου μετά από παράσταση διαμαρτυρίας της ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ Αττικής, την Τετάρτη 14/06/17.
Το υπουργείο επιμένει στην εγκύκλιο. 
Αυτό σημαίνει ότι μέσα από αυτό το δαιδαλώδες και χρονικά ασφυκτικό πλαίσιο, τα τμήματα στα ΕΠΑΛ θα συγκροτηθούν με όσους μαθητές καταφέρουν να γραφούν σε αυτά μέχρι τις 30 Ιουνίου, και αφού έχουν δηλώσει ηλεκτρονική προτίμηση από 19 έως και 23 Ιουνίου. Δίνεται και προθεσμία έως 17 Ιουλίου για τους μετεξεταστέους μαθητές. Αν μέχρι την 17η Ιουλίου δεν καταφέρουν να εγγραφούν σε οποιοδήποτε τμήμα του κάθε ΕΠΑΛ το 80% του ελάχιστου απαιτούμενου αριθμού μαθητών για τη δημιουργία του τμήματος, το τμήμα καταργείται, και αν είναι τμήμα ειδικότητας , καταργείται και η ειδικότητα αυτόματα. Το δικαίωμα που δίνει σε μαθητές να εγγραφούν σε τμήματα ΕΠΑΛ τον Σεπτέμβρη, υπάρχει επί των υπαρχόντων τμημάτων.
Τι σημαίνει αυτό;

Η ΟΛΜΕ αναφέρει δικαίως:
Η μεροληπτική και σε βάρος της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης πρόβλεψη αυτή οδηγεί:
Σε ένα αδιευκρίνιστο πολύπλοκο τρόπο εγγραφής, ιδιαίτερα για τους γονείς και κηδεμόνες που δεν διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία ή πρόσβαση σε Η/Υ.
Σε πλημμελή διαδικασία ενημέρωσης.
Στον αποκλεισμό όσων γονέων δεν διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία ή πρόσβαση σε Η/Υ.
Στον διαχωρισμό των δύο τύπων Λυκείου και την κατηγοριοποίηση των μαθητών, αίροντας την αρχή της καθολικότητας.
Στην κατάργηση τμημάτων, τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ.
Στον περιορισμό της επιλογής τύπου σχολείου.

Επομένως, το δαιδαλώδες νέο σύστημα θα είναι αποτρεπτικό: 
Α. για τους γονείς και μαθητές της Α τάξης του ΕΠΑΛ, αφού θα μειωθούν οι εγγραφές, καθώς ζητείται σε ελάχιστες μέρες να δηλώσουν προτιμήσεις με χρήση του taxisnet, και έπειτα να κάνουν εγγραφή. 
Και θα οδηγήσει σε:
Β. ολιγομελή τμήματα που θα καταργηθούν οδηγώντας μαθητές σε άλλα ΕΠΑΛ (γι’ αυτό και δίνουν δυνατότητα 2ης και 3ης επιλογής προτίμησης) ή επιβάλλοντας την αλλαγή ειδικότητας των μαθητών, αν θέλουν να μείνουν στο ίδιο ΕΠΑΛ.
Γ. συρρίκνωση τομέων και ΕΠΑΛ, και σε κάποιες περιπτώσεις κλείσιμο ιδιαίτερα των ΕΠΑΛ με λίγες ειδικότητες.
Παράλληλα, μας ενημέρωσε ότι το σύστημα θα γενικευτεί και σε Γυμνάσια και Γενικά Λύκεια από την ερχόμενη χρονιά! Με δυνατότητα επιλογών και προτιμήσεων… Αν λάβουμε υπόψη μας και την επίθεση που δέχεται η εκπαίδευση με το Νέο Λύκειο του Γαβρόγλου, την αυτοαξιολόγηση και την αυτονομία της σχολικής μονάδας, αντιλαμβανόμαστε ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει…
Το υπουργείο δήλωσε περήφανο για την επιλογή του! Ο δε υφυπουργός μάς επέπληξε για τη στείρα αντιπολιτευτική μας θέση – εξαιρώντας τις ΣΥΝΕΚ, που δεν συμφώνησαν στο κείμενο διαμαρτυρίας της ΟΛΜΕ -  και μας προέτρεψε να βοηθήσουμε το υπουργείο σε αυτήν την κατεύθυνση! Μας καταλόγισε κακές προθέσεις και κινδυνολογία καθώς καταγγείλαμε το υπουργείο για κατασκευή χιλιάδων τεχνητά πλεοναζόντων, οι οποίοι θα απολυθούν.  Στο ίδιο μοτίβο κινείται και όλη η κυβέρνηση και οι υπουργοί της, όταν κουνάνε το δάκτυλο στον κόσμο της εργασίας, ενώ παράλληλα υπογράφουν μνημόνια και χρεώνουν με απαιτήσεις των δανειστών τα παιδιά των παιδιών μας!
Ο υφυπουργός Μπαξεβανάκης έχει θητεύσει ως πρόεδρος ΕΛΜΕ στο παρελθόν. Θα τολμούσε ποτέ να πει αυτά που λέει σήμερα σε συνέλευση προέδρων ή σε συνέδριο; Θα τολμούσε ως συνδικαλιστής να υπερθεματίσει για κάποια κυβέρνηση που πολλαπλασίασε τους τεχνητά πλεονάζοντες συναδέλφους, που πηγαίνουν σε 3-4-5 σχολεία, συνεχίζοντας την πολιτική των προκατόχων του; Και θα απειλούσε ότι η στήριξη θα πρέπει να είναι μεγάλη στο υπουργείο του, καθώς οι επόμενοι διαχειριστές των μνημονίων θα απολύσουν συναδέλφους; Θα κουνούσε τους ώμους και θα μειδιούσε με την απόλυση χιλιάδων συναδέλφων αναπληρωτών και την εργασιακή ομηρεία μονίμων και αναπληρωτών; Θα επικροτούσε τη συγχώνευση και κατάργηση των σχολείων της γειτονιάς; Θα συμβιβαζόταν με την ανισοτιμία του εκπαιδευτικού συστήματος, που μετακινεί μαθητές και εκπαιδευτικούς με στόχο την εξοικονόμηση  και τον «εξορθολογισμό»;

Επειδή ακούσαμε από κυβερνητικά στελέχη στη συνάντηση, ότι αυτοί νομοθετούν, γιατί είναι κυβέρνηση και έχουν ψηφιστεί από το λαό, τους πληροφορούμε  ότι ο λαός δεν ψήφισε νέα μνημόνια το ένα πίσω από το άλλο και δεν ενέκρινε την κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου των όλων και των ίσων, τη διάλυση των σχολείων της γειτονιάς και την ακύρωση του κοινωνικού δικαιώματος των 15χρονων παιδιών μας να σπουδάζουν στην γειτονιά τους ό,τι θέλουν και επιθυμούν. Να τους θυμίσουμε δε ότι την ίδια ακριβώς απάντηση δίναμε μαζί τους τα προηγούμενα χρόνια στις κυβερνήσεις των Σαμαράδων, των Παπαδήμων και των Βενιζέλων, όταν είχαν το θράσος και εκείνοι να επικαλούνται την ψήφο του ελληνικού λαού. Αυτοί υποτάχτηκαν στους δανειστές και επέλεξαν να υπογράφουν μνημόνια διασύροντας το όνομα της Αριστεράς, ενώ εμείς συνεχίζουμε και θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους. Δυστυχώς δεν διδάχθηκαν τίποτα από τον ποιητή:
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον 
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις..

Η απάντηση θα δοθεί με τους αγώνες μας!
Θα αποτρέψουμε το νεοφιλελεύθερο «λειτουργικά βιώσιμο» σχολείο της κυβέρνησης 
Δεν θα επιτρέψουμε την συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου και των κοινωνικών δικαιωμάτων των μαθητών μας

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Το νέο «επεισόδιο» του νέου κύκλου της αξιολόγησης στην εκπαίδευση ξεκινάει, και η ΟΛΜΕ απέχει!


Το ΔΣ της ΟΛΜΕ στις 7/6/17 δεν κατέληξε σε απόφαση αντίστασης ενάντια στην νέα επιχείρηση του υπουργείου παιδείας για επιβολή της αξιολόγησης, με έναρξη το σύστημα επιλογής των διευθυντών. ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ δε συμφώνησαν σε αγωνιστικό κάλεσμα του κλάδου , επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τον ρόλο τους στο συνδικάτο.
Η ΔΑΚΕ , παρότι αρχικά δήλωσε την αντίθεσή της σε αυτό τον νόμο, έτρεξε να διορθώσει την ανορθογραφία της και τη διαφωνία της απαιτώντας ακόμα πιο βαθιά αξιολογική διαδικασία όχι μόνο για τους διευθυντές σχολείων αλλά για το σύνολο των στελεχών. Ξανά - ανοίγει το ζήτημα του «διαλόγου» με το υπουργείο «για ένα αξιοκρατικό αξιολογικό σύστημα επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης», ενώ παράλληλα δεν αρνούνται ότι θα συμμετάσχουν οι αιρετοί τους στις κρίσεις και θα βαθμολογήσουν , γιατί προφανώς πρέπει να προστατεύσουν τα δικά τους παιδιά! Η ημετεροκρατία και το πελατειακό κράτος είναι εδώ! 
Οι ΣΥΝΕΚ παρότι πολλά είπαν κατά την διάρκεια του ΔΣ …για δημοκρατία, για σύλλογο διδασκόντων και κυρίαρχο ρόλο του, για κατάργηση του 3848/10 και του ΠΔ 152, για αγώνες και θυσίες,… στο επίδικο, …δεν βλέπουν πού βρίσκεται η αξιολόγηση και πώς ξεκινάει αυτή , με τη συμμετοχή των συναδέλφων σε αυτήν τη διαδικασία! Νεόκοποι κυβερνητικοί συνδικαλιστές στηρίζουν το υπουργείο και παραπληροφορούν τους συναδέλφους!
Συνάδελφοι, τα πράγματα είναι απλά:
Σημείο 1ο: Όλα τα μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ, ανεξαρτήτως παρατάξεων, είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε αντιπολίτευση στην όποια κυβέρνηση, να οργανώνουμε τον κλάδο για την αντίσταση ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές και δεν παρέχουμε συνδικαλιστική κάλυψη στον όποιο υπουργό – όπως κάνουν ΣΥΝΕΚ/ΔΑΚΕ - αλλά συνδικαλιστική κάλυψη στους μαχόμενους εκπαιδευτικούς.
Σημείο 2ο: Ο νυν υπουργός παιδείας παίρνει άριστα από τους δανειστές, αφού είναι ο πιο καλός συνεχιστής των μνημονιακών πολιτικών. Ο νόμος 4473/2017 είναι η υλοποίηση του 3848/10 της Διαμαντοπούλου, όσο αφορά την επιλογή των διευθυντών.

N. 3848/10, Άρθρο 12 Κριτήρια επιλογής
Κριτήρια επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης αποτελούν: α) Η γνώση του αντικειμένου τού προς άσκηση έργου, η οποία συνάγεται από: αα) την επιστημονική – παιδαγωγική συγκρότηση και κατάρτιση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου του υποψηφίου και τα συνυποβαλλόμενα αποδεικτικά στοιχεία και ββ) την υπηρεσιακή κατάσταση, καθοδηγητική και διοικητική εμπειρία, όπως προκύπτει από στοιχεία του φακέλου του υποψηφίου. β) Η προσωπικότητα και η γενική συγκρότηση του υποψηφίου, όπως αξιολογείται κατά την προφορική συνέντευξη ενώπιον του αρμόδιου συμβουλίου επιλογής. γ) Η συμβολή του υποψηφίου στο εκπαιδευτικό έργο από τις θέσεις στις οποίες έχει υπηρετήσει, με βάση τις οικείες αξιολογικές εκθέσεις. 2. Οι υποψήφιοι κατατάσσονται στον οικείο πίνακα με βάση το άθροισμα των αξιολογικών μονάδων που συγκεντρώνουν κατά την αποτίμηση των παραπάνω κριτηρίων σύμφωνα με τα επόμενα άρθρα. Το σύνολο των αξιολογικών μονάδων ανέρχεται σε εξήντα πέντε.

Ο Γαβρόγλου είναι "σύννομος"! Και η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ αναντίστοιχη της περιόδου. Κλείνουν το μάτι στον υπουργό, παλεύουν να βολέψουν ημετέρους και δεν φωνάζουν το αυτονόητο : ότι αυτό που θέλει να επιβάλει στους συναδέλφους το υπουργείο, είναι μια «οικεία αξιολογική έκθεση» ή αλλιώς «αξιολογικά ερωτηματολόγια» … Το πρώτο επεισόδιο του νέου κύκλου της αξιολόγησης ξεκινάει!
Σημείο 3ο: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει υπογράψει ήδη 2 μνημόνια, έχει παραδώσει την παιδεία στους δανειστές, και αυτές τις μέρες αποκαλύπτεται το παραμύθι της ελάφρυνσης του χρέους. Η κυβέρνηση αυτή είναι όλα όσα έχει υπογράψει και ό,τι  νομοθέτημα φέρνει για ψήφιση είναι ελεγμένο από τους δανειστές. Μπορεί το 2014 το ΣΥΡΙΖΑ να καλούσε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους να αρνηθούν την αξιολόγηση με το σύνθημα ‘’Ούτε «αξιολογούμε» ούτε «αξιολογούμαστε»’’, αλλά σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ αξιολογεί. Το μεγάλο δυστύχημα είναι ότι τα συνδικαλιστικά του στελέχη, όπως στην ΑΔΕΔΥ και στην ΟΛΜΕ, συμφωνούν με τους νόμους των Βερναρδάκη και Γαβρόγλου ενάντια σε αποφάσεις ΑΔΕΔΥ, ομοσπονδιών και σωματείων!

Πως απαντάμε;
Στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, έγινε κατορθωτό να συμφωνήσουν όλες οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς στην κατεύθυνση αντίστασης στη επιχείρηση «αξιολόγηση» του υπουργείου. Η πλειοψηφία ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ της ΟΛΜΕ αρνήθηκε την υποχρέωση οργάνωσης του αγώνα των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση. Ο λόγος πια είναι στα πρωτοβάθμια σωματεία και στους συναδέλφους. Συνεχίζουμε ενωτικά και αποφασιστικά.
Μπαίνουμε μπροστά στον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση.
Καλούμε τους συλλόγους διδασκόντων, κάθε συνάδελφο, να μην συντάξουν πρακτικά αξιολόγησης, να μην συμπληρώσουν ερωτηματολόγια, να μην αξιολογήσουν, στο πλαίσιο της «αποχής από κάθε διαδικασία αξιολόγησης» που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ.
Καλούμε τους αιρετούς του κλάδου να μη γίνουν αξιολογητές, να βάλουν παύλα (-) στη συνέντευξη, να παραβρίσκονται στη διαδικασία από τη σκοπιά της καλύτερης αποκάλυψης – ελέγχου – καταγγελίας.
Απεργούμε – απέχουμε από την «αξιολόγηση» των νόμων Βερναδάκη 4369/2016 & Γαβρόγλου 4473/2017
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. παρέχει απόλυτη κάλυψη σε όλους.

Η απεργία-αποχή αφορά ΟΛΟΥΣ και ΟΛΕΣ τους/τις εργαζόμενους -ες στο Δημόσιο, 
είτε είναι μέλη της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., είτε όχι.

Η μορφή της απεργίας-αποχής είναι απολύτως νόμιμη και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση πειθαρχικής συνέπειας για τους εργαζόμενους που συμμετέχουν


Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

των νόμων 4369/2016 & 4473/2017
Συλλογικά και μαζικά να αντισταθούμε στη διάλυση του Δημοσίου

Η αξιολόγηση αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην εκπαίδευση, για την οποία δεσμεύτηκε στο 3ο και στο 4ο Μνημόνιο πως θα την εφαρμόσει πάση θυσία. Η Κυβέρνηση, με άλλοθι τη βολική  πλέον απόφαση του ΣΤΕ κηρύσσει την έναρξη της δικής της απόπειρας εφαρμογής της αξιολόγησης, με οδικό χάρτη τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ και τα προστάγματα του κουαρτέτου των «θεσμών».
Ταυτόχρονα με την ανακοίνωση του «νέου» συστήματος επιλογής διευθυντών, το υπουργείο παιδείας ανακοινώνει το χρονοδιάγραμμα του και επικαιροποιεί τις δεσμεύσεις του με τους δανειστές. Το χρονοδιάγραμμα ασφυκτικό και η αξιολόγηση είναι δέσμευση που πρέπει να εφαρμοστεί το νέο σχολικό έτος! Η εκλογή των νέων διευθυντών – managers αξιολογητών -  αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την έναρξη της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού και του έργου του!
Οι κυβερνώντες στήνουν συμβούλια επιλογής από το σώμα των δικών τους προθύμων αξιολογητών αυτή τη φορά, αλλά και πολλούς παντός καιρού τρόφιμους της εξουσίας, ξαναθυμίζοντας μας τις μέρες κρίσεων διευθυντών 2011 επί Διαμαντοπούλου και όλες τις παλιότερες. Το πελατειακό κράτος  και η ημετεροκρατία στο απώγειό τους, με την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. 
Και σερβίρουν ειρωνικά στους συλλόγους διδασκόντων το «αντίμετρο» ενός αξιολογικού ερωτηματολογίου χωρίς κανένα αντίκρυσμα και μάλιστα όχι όλου του συλλόγου διδασκόντων, αφού εξαιρούν τους αναπληρωτές από την φάρσα μιας άποψης που δε τη λογαριάζει κανείς, όπως άλλωστε και τα δικαιώματα των αναπληρωτών που εξοβελίστηκαν με πρώτο και καλύτερο το δικαίωμα της σταθερής και μόνιμης εργασίας! «Προσαρμόζουν» το σύλλογο διδασκόντων στις μνημονιακές απαιτήσεις, υποβαθμίζοντας τον ρόλο των αναπληρωτών συναδέλφων στις συλλογικές διαδικασίες του σχολείου, γιατί πραγματικά τους θέλουν διαχειρίσιμους, αναλώσιμους και δεν έχουν σκοπό να τερματίσουν την εργασιακή τους περιπλάνηση.
Το υπουργείο παιδείας δεν κατάργησε τους προηγούμενους μνημονιακούς νόμους δεν κατάργησε αλλά τους ενεργοποιεί τάχιστα (ο νόμος 3848/10, το ΠΔ 152 παραμένουν σε ισχύ) και εναρμονίζεται με το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης προχωρώντας τη διαδικασία της αξιολόγησης σε όλο το δημόσιο.

Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του…………………………….  δεν συναινούμε στη νέα απόπειρα  επαναφοράς της αξιολόγησης, που αρχίζει με την επιλογή των διευθυντών και θα ενταθεί από την αρχή και κατά την διάρκεια της νέας σχολικής χρονιάς με την αξιολόγηση- αυτοαξιολόγηση κάθε σχολικής μονάδας.
Συμμετέχουμε στην απεργία – αποχή που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ σε όλο το δημόσιο και δεν συμπληρώνουμε αξιολογικά ερωτηματολόγια.


Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. παρέχει απόλυτη κάλυψη σε όλους.
Η απεργία-αποχή αφορά ΟΛΟΥΣ και ΟΛΕΣ τους/τις εργαζόμενους -ες στο Δημόσιο, είτε είναι μέλη της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., είτε όχι.

Η μορφή της απεργίας-αποχής είναι απολύτως νόμιμη και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση πειθαρχικής συνέπειας για τους εργαζόμενους που συμμετέχουν.

Κάτω τα χέρια απ΄τον Πέτρο Δαμιανό!

ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ Ε ΕΛΜΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, Β ΕΛΜΕ ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ, Δ ΕΛΜΕ ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΛΜΕ ΝΟΤΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ.
Καταγγέλλουμε τη στοχοποίηση των μαθητών και του εκπαιδευτικού και διευθυντή του 2ου Γυμνασίου Αυλώνα, που λειτουργεί μέσα στο ΕΚΚΝΑ (Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα) των Φυλακών Ανηλίκων Αυλώνας, από το βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Γιάννη Λαγό, μέσω επερώτησης του στη Βουλή. Στην επερώτηση αυτή (ημερομηνία κατάθεσης 18/05/2017) όπου κατονομάζονται ο διευθυντής του σχολείου και μαθητές του, η δυνατότητα φοίτησης στο σχολείο, συμμετοχής στις Πανελλήνιες εξετάσεις και παροχής εκπαιδευτικών αδειών σε όσους επιτύχουν σε κάποια σχολή, θεωρούνται καθεστώς ευνοιοκρατίας απέναντι σε «τρομοκράτες και αναρχικά στοιχεία». Τέτοιες ενέργειες στοχοποίησης ατόμων, που ταυτίζουν το εκπαιδευτικό έργο μέσα στις φυλακές με την υπόθαλψη «τρομοκρατών» και ουσιαστικά ζητούν την υποβάθμισή του, οδηγούν στον εκφασισμό της εκπαίδευσης. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται τόσο η επερώτηση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής όσο και τα σχετικά δημοσιεύματα της.
Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στο δύσκολο εκπαιδευτικό έργο των καθηγητών και των μαθητών του σχολείου των Φυλακών Ανηλίκων Αυλώνας. Καλούμε το ΔΣ της ΟΛΜΕ, τις ΕΛΜΕ και τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, να προχωρήσουμε από κοινού σε συντονισμένες ενέργειες και δράσεις καταδίκης του συγκεκριμένου γεγονότος και κάθε απόπειρας εκφασισμού της εκπαίδευσης. Στην κατεύθυνση αυτή θα προχωρήσουμε σε παράσταση στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και στο Υπ. Παιδείας για να σταματήσουν οι επιθέσεις των φασιστών απέναντι στους εκπαιδευτικούς, που το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν.

Η ελίτ και οι χειρώνακτες

της Βαλωμένου Γεωργίας, 
εκπαιδευτικός στο 4ο ΕΠΑΛ Αθήνας

Όπως όλοι ξέρουμε, πρώτα χαράσσονται οι πολιτικές και μετά επιχειρείται η χειραγώγηση της κοινής γνώμης που θα τις καταστήσει αποδεκτές.



Έτσι, βλέπουμε αυτόν τον καιρό το εξής:

Η κυβέρνηση «υποτάσσεται» σταδιακά, όπως και οι προηγούμενες, στις επιταγές του ΟΟΣΑ και της τρόικας για ένα ακόμα πιο ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα, ένα σύστημα με το οποίο καταργείται σταδιακά η κοινωνική και ταξική κινητικότητα μέσω της εκπαίδευσης. Μια σειρά από  μέτρα οδηγούν έναν σημαντικό αριθμό μαθητών εκτός τυπικής εκπαίδευσης ενώ το νέο λύκειο θα είναι δύο ταχυτήτων, ένα που θα δίνει εθνικό απολυτήριο και ένα που θα οδηγεί σε ανώτερες σπουδές, για όλο και μικρότερο αριθμό μαθητών. Κι αν αυτό μοιάζει υπερβολική καταστροφολογία, ας σκεφτούμε απλώς λογικά τι μπορεί να σημαίνει «σχολείο προσαρμοσμένο στις ανάγκες της αγοράς» σε μια καταρρέουσα οικονομία: σημαίνει ένα σχολείο όσο το δυνατόν φθηνότερο, ένα σχολείο που θα παράγει πολλούς φθηνούς εργαζόμενους εξειδικευμένους αλλά όχι μορφωμένους. Και για τους εργαζόμενους αυτούς είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να καλλιεργηθεί εγκαίρως το να είναι συμβιβασμένοι με την εργασία για την οποία προορίζονται και να κατανοήσουν πως αυτή είναι η θέση τους στην κοινωνία, αυτή που υπαγορεύει η ταξική καταγωγή τους .

Έτσι, λοιπόν, πρώτα ενοχοποιήθηκε η ίδια η κοινωνική κινητικότητα. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου, της χειρωνακτικής εργασίας, θεωρήθηκε, και εν μέρει σωστά, μια από τις αιτίες της «ελληνικής» κρίσης, η οποία σκόπιμα εξετάζεται ως ένα ιδιαίτερο φαινόμενο και όχι ως μέρος της παγκόσμιας κρίσης. Δεν φταίει δηλαδή ο καπιταλισμός, φταίει ότι ο αγρότης και ο εργάτης ονειρεύτηκαν για το παιδί τους, το οποίο είχε μια έφεση στα γράμματα, μια «καλύτερη ζωή» από την δική τους. Σαν να μην είναι δηλαδή φυσιολογικό και αυτονόητο αλλά και κινητήρια δύναμη της κοινωνικής εξέλιξης, να θέλει ένας άνθρωπος να ανοίξει τους ορίζοντές του, να καλλιεργήσει το πνεύμα του, να βγάλει χρήματα από την εργασία του, να εξασφαλίσει για τον εαυτό του και την οικογένειά του μια άνετη διαβίωση. Σαν να φταίει ο γιος του αγρότη για την παρακμή τις ελληνικής γεωργίας και όχι οι ευρωπαϊκές πολιτικές και η επαίσχυντη λογική των επιδοτήσεων.

Κι αφού ενοχοποιήσανε τις σπουδές των φτωχών, περάσανε σε επόμενο στάδιο: εξαίρουν τώρα τον χειρώνακτα ως στυλοβάτη της κοινωνίας. Και λένε πως αν ο χειρώνακτας είναι καλός στη δουλειά του, αν επιπλέον είναι ευγενής και καθαρός και δεν προσβάλλει την αισθητική της ελίτ, αν είναι υπάκουος και γνωρίζει την θέση του, τότε η ελίτ θα αναγνωρίσει την αξία του και θα τον ανταμείψει με τον σεβασμό της, με την στοργή της, με μία θέση στην οικογένειά της – την θέση του υπηρετικού προσωπικού.

Όπως η οικογένεια Μητσοτάκη αγάπησε την φιλιππινέζα της σύμφωνα με το άρθρο της Π.Ραγκούση η οποία θεωρεί πως  «η κυρία από τη Νοτιοανατολική Ασία στην πρώτη σειρά των συγγενών, κατά τη διάρκεια της ταφής» (του επίτιμου), «υπενθυμίζει τις βασικές αξίες του αστικού πολιτισμού», του οποίου φορείς είναι βεβαίως τα μέλη της οικογένειας και όχι η ίδια.

Η όπως ο Σ.Ξενάκης της Καθημερινής που εντυπωσιάζεται από έναν πακιστανό ρακοσυλλέκτη που «είναι αξιοπρεπέστατα ντυμένος με παντελόνι και πουκάμισο. Φοράει πεντακάθαρα παπούτσια» και κάνει με τόση προσοχή της εργασία του που ο συντάκτης αναφωνεί: «Νιώθω εκστασιασμένος. Το απόλαυσα, αλλά θέλω κι άλλο… Ο τύπος κάνει τη συγκεκριμένη δουλειά σαν να ήταν η σημαντικότερη στον κόσμο. Τη λατρεύει κυριολεκτικά, γι’ αυτό και την κάνει τόσο κορυφαία. Σχεδόν τέλεια. Ο Πακιστανός έχει κλέψει την καρδιά μου.» Με όλον αυτό τον ενθουσιασμό θα έλεγε κανείς πως ένα τέτοιο μέλλον ονειρεύεται ο κύριος Ξενάκης για το παιδί του αν έχει. Λέτε; Το αποκλείω. Όπως αποκλείω να ονειρεύεται μια θέση στην ψαραγορά, ένα ακόμα επάγγελμα που κέρδισε τον θαυμασμό του σε άλλο άρθρο.

Κι ενώ τα τρία αυτά άρθρα δημοσιεύονται μέσα σε ένα διάστημα 10 ημερών έρχονται προς επίρρωση και τα δύο θέματα έκθεσης των πανελλαδικών. Στο κείμενο που έπεσε στα ΕΠΑΛ, σε παιδιά δηλαδή που κατά 99% δεν θα σπουδάσουν στα ΑΕΙ, περιλαμβάνεται το απόσπασμα: «Τα ίδια θα σου έλεγα και για την εργασία σου. Να είσαι ειλικρινής και ευθύς σε κάθε δουλειά που θα αναλάβεις∙ να την τιμάς πρώτα-πρώτα εσύ ο ίδιος∙ να πασχίζεις να την κάνεις σωστά και όσο μπορείς καλύτερα, με φροντίδα και με μεράκι. Να είσαι αυτό που είσαι∙ τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Άκουσέ με∙ ένας άξιος μαραγκός που κατέχει καλά τη δουλειά του και πιστεύει σ’ αυτήν είναι πολύ πιο ολοκληρωμένος και αξιοσέβαστος άνθρωπος από έναν κακό επιστήμονα». Βέβαια, ένας άξιος μαραγκός ίσως είναι λόγο κατώτερος από έναν άξιο επιστήμονα. Ακόμα κι αν βγάζει περισσότερα λεφτά. Αλλά κάποιος πρέπει να φτιάχνει και τα έπιπλα. Για να έχει έπιπλα και ο επιστήμονας. Ο οποίος επιστήμονας, σύμφωνα με το θέμα που έπεσε στα γενικά λύκεια, πρέπει να έχει τα ηθικά εφόδια για να αντιμετωπίσει τα σημαντικότερα σύγχρονα προβλήματα.

Γιατί, να μην ξεχνάμε ότι, και ο επιστήμονας, ο απόφοιτος του δημόσιου πανεπιστημίου, προορίζεται να υπηρετήσει κι αυτός, αν και με καλύτερους όρους, την ελίτ. Ίσως ακόμα και γράφοντας άρθρα στο protagon και την Καθημερινή.

αναδημοσίευση από kinisigelme.wordpress.com

Η εισαγγελική καταστολή εντείνεται: η περίπτωση του Ρεθύμνου

Από το Γιάννη Ανδρουλιδάκη, 
εκπαιδευτικό στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προέβλεπαν από την αρχή της κρίσης ότι κάποιες από τις επιπτώσεις των μνημονίων θα ήταν η αύξηση του αυταρχισμού, η ένταση τρομοκρατία, η ενίσχυση του αστυνομικού κράτους και τελικά ένα από τα μεγάλα θύματα θα ήταν η δημοκρατία.
Τα εφτά προηγούμενα χρόνια ζήσαμε με όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις την καταστολή, τη χρήση βίας, τη δικαστική συνδρομή στην εφαρμογή αντιδημοκρατικών νόμων και τις προσπάθειες να χτυπηθεί με κάθε μέσο κάθε κοινωνική ομάδα και κάθε φωνή που αντιδρούσε. Παρακολουθήσαμε το « ναό της Δημοκρατίας», το κοινοβούλιο, να μετατρέπεται σε μηχανισμό επικύρωσης των εντολών της τρόικας και των δανειστών. Όλο αυτό το διάστημα η ποιότητα της δημοκρατίας χανόταν σταθερά και ενισχυόταν η λογική της επιβολής όσων είχαν συμφωνηθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Το βέβαιο είναι πως ο δρόμος αυτός οδήγησε σε μεγαλύτερο κατήφορο. Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι αυταρχισμός γεννά όλο και μεγαλύτερο αυταρχισμό.
Η αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις δόθηκε από την καταδίκη τριών μαθητών, 15 χρονών, στην πατρίδα μου, το Ρέθυμνο, οι οποίοι θεωρήθηκαν ως υπαίτιοι κατάληψης που έγινε στο Γυμνάσιο τους και ως υπεύθυνοι για παρακώλυση μαθημάτων. Ο εισαγγελέας επενέβη μετά από καταγγελία του διευθυντή του σχολείου. Η απόφαση προβλέπει ότι θα προσφέρουν 80 ώρες κοινωνικής εργασίας. Να θυμίσω ότι λίγες μέρες πριν οι εισαγγελικές αρχές φλέρταραν με τη σύλληψη του δημοσιογράφου, μέλους της ΕΣΗΕΑ, κ. Φιλιππάκη, γιατί εξέφρασε δημόσια την άποψη του για την υπόθεση του τρομοδέματος, το οποίο έσκασε στα χέρια του πρώην πρωθυπουργού, του κ. Παπαδήμου.

Ανεξαρτήτως αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με τις απόψεις του δημοσιογράφου, δεν είναι δυνατόν να ποινικοποιείται μια γνώμη , όσο ακραία και αν ακούγεται. Πέρα από το αν επιδοκιμάζει ή αποδοκιμάζει κάποιος τις καταλήψεις, είναι απαράδεκτο να καταδικάζονται μαθητές, γιατί συμμετείχαν σε αυτές. Δεν μπορεί η δικαιοσύνη να εξαντλεί την αυστηρότητα της σε τρεις έφηβους, οι οποίοι αντέδρασαν , όπως εκατοντάδες άλλοι συμμαθητές τους, στη συνεχιζόμενη υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου, στις ελλείψεις που έχει σε εκπαιδευτικό προσωπικό και στη μετατροπή του σε ένα κακής ποιότητας φροντιστήριο. Ούτε να τιμωρούνται, γιατί ζητούν ένα ελπιδοφόρο μέλλον και αρνούνται το δρόμο της μετανάστευσης, που αναγκάστηκαν να πάρουν χιλιάδες νέοι επιστήμονες. Τα προβλήματα της εκπαίδευσης δε αντιμετωπίζονται με καταδικαστικές αποφάσεις και οι εισαγγελείς δεν έχουν καμιά θέση στην προσπάθεια επίλυσης τους. Είναι προφανές ότι η παρέμβαση είχε έναν και μόνο στόχο: να συνετίσει και να στείλει ένα μήνυμα τρομοκράτησης για να παραδειγματιστούν, όσοι σκέφτονται στο μέλλον να μιλήσουν και να εναντιωθούν, να διαφωνήσουν και να μη σκύψουν το κεφάλι.

Η υπόθεση έχει, ωστόσο, και την παιδαγωγική της διάσταση. Είναι αδιανόητο διευθυντής σχολείου, ένας παιδαγωγός, ο οποίος θα έπρεπε με το παράδειγμα του να διδάσκει, ο οποίος, υποθέτω, γνωρίζει το βάθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η εκπαίδευση, να στέλνει στους μαθητές του μηνύματα αυταρχισμού και ταπείνωσης, αντί να δείξει κατανόηση και να τους μάθει στην πράξη τι σημαίνει διάλογος και δημοκρατία. Γίνεται ξεκάθαρο μετά από αυτά ότι εκπαιδευτικοί που μηνύουν τους μαθητές τους για τέτοια περιστατικά δεν έχουν καμία θέση στα συλλογικά όργανα των καθηγητών. Η τοπική ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ πρέπει άμεσα να πάρουν τις αποφάσεις τους και να μην περιοριστούν στην καταδίκη του περιστατικού. Ελπίζουμε ότι και άλλοι εκπαιδευτικοί, που σε ανάλογες περιπτώσεις ζητούν ακραίες λύσεις με αστυνομική ή εισαγγελική παρέμβαση, να αναθεωρήσουν την άποψη τους μετά την καταδικαστική απόφαση.
Η περίπτωση του Ρεθύμνου, η οποίο θάφτηκε από τα συστημικά ΜΜΕ , θα πρέπει να προβληματίσει κάθε πολίτη, κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, κάθε μαχόμενη φωνή. Δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αν συνδυαστεί με την απειλή σύλληψης του δημοσιογράφου οδηγεί, δυστυχώς, στο συμπέρασμα ότι όσο βαθαίνει η κρίση τόσο θα πολλαπλασιάζονται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί οι οποίοι θα επιχειρούν με κάθε τρόπο, παραβιάζοντας ακόμη και τις στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές και τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, να επιβάλλουν τους μνημονιακούς νόμους και τη θέληση των δανειστών. Η δημοκρατία και τα βασικά πολιτικά μας κατακτήσεις βρίσκονται ξανά με την πλάτη στον τοίχο. Χρέος όλων μας να τις υπερασπιστούμε.

αναδημοσίευση από ΜΕΤΑ- ergasianet

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ


                Πριν από λίγες μέρες βγήκε ανακοίνωση από  τις ΣΥΝΕΚ με τον ίδιο ακριβώς τίτλο, οποία ούτε λίγο ούτε πολύ καλεί τους συναδέλφους να πάρουν μέρος  στην αξιολόγηση των υποψήφιων διευθυντών και να μη μείνουν θεατές στην επιλογή τους  απέχοντας από τις συλλογικές αυτές διαδικασίες βάσης, γιατί η δημοκρατία στο σχολείο κατακτιέται και δε χαρίζεται (!) όπως λέει χαρακτηριστικά.
            Πραγματικά το κείμενο των ΣΥΝΕΚ αποτελεί ένα μνημείο κυβερνητικού συνδικαλισμού. Πουθενά δεν καταγγέλλεται το υπουργείο. Μόνο διαπιστώσεις  γίνονται. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να ταυτίσει  το τελικό πρακτικό που θα συνταχθεί για κάθε υποψήφιο με τη μυστική ψηφοφορία που  ίσχυε κατά την προηγούμενη διαδικασία επιλογής. Η διγλωσσία και η αντιφατικότητα είναι το λιγότερο που το χαρακτηρίζει. Αποτελεί μια κακογραμμένη έκθεση ιδεών σε μια προσπάθεια να στηριχθούν οι αντιδραστικές αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση και το υπουργείο παιδείας με εντολή των δανειστών. Αλήθεια είναι «φανταστικές  εμμονές  κάποιων παρατάξεων» το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι με τη γνωμοδοτική έκφραση των συλλογών για τους υποψήφιους διευθυντές εισάγεται από το παράθυρο πανηγυρικά η αξιολόγηση στα σχολεία; Η συμπλήρωση των σχετικών ερωτηματολογίων, αν δεν είναι έκφραση αξιολογικής κρίσης, τότε τι είναι;  Πιστεύουν, άραγε, οι συνάδελφοι των ΣΥΝΕΚ  ότι με την επαναφορά της συνέντευξης δε θα κυριαρχήσουν πελατειακά δίκτυα; Και τότε γιατί επανήλθε;  Θεωρούν, επιπλέον,  πως οι επόμενοι διευθυντές στη συντριπτική τους πλειοψηφία δε θα επιλεγούν  με βασικό κριτήριο την προθυμία τους να υλοποιήσουν  τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές και να λειτουργήσουν ως μάνατζερ του Νέου Σχολείου;
             Το υπουργείο παιδείας σαν  έτοιμο από καιρό περίμενε την ευκαιρία για να αφαιρέσει την ψηφοφορία, αυτό το ελάχιστο δημοκρατικό μέτρο, από τα διαδικασία επιλογής διευθυντών. Η απόφαση του ΣτΕ  του έλυσε τα χέρια.  Το γεγονός ότι αντί να βρει άλλο τρόπο για να ξεπεραστεί η αντισυνταγματικότητα του νόμου, αντί να ενισχύσει τη δημοκρατία, αντί να προωθήσει μέτρα που θα καθιστούσαν το σύλλογο ως το κυρίαρχο όργανο στη λειτουργία του σχολείου και τον αιρετό και ανακλητό    διευθυντή ως εκπρόσωπο  της συλλογικής έκφρασης των εκπαιδευτικών, επανέφερε τη συνέντευξη,  η οποία ξέρουμε πως λειτούργησε και δε χρειάζεται να είμαστε  προφήτες για να μαντέψουμε ποιος θα είναι ο ρόλος της στην επιλογή των νέων διευθυντών.
Εμείς το λέμε απλά και καθαρά: ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ  ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ,  ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΩΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ, ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ  ΣΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΓΝΩΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ. Οι συνάδελφοι έχοντας και την πείρα από την ακύρωση της προηγούμενης προσπάθειας για την αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων δε θα πέσουν ούτε αυτή τη φορά στην παγίδα που οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές  και το υπουργείο τους έστησαν.

            Εμείς που συγκροτούμε την Αγωνιστική Ριζοσπαστική ΕΝΟΤΗΤΑ, οι οποίοι στη μεγάλη πλειοψηφία προερχόμαστε από τις ΣΥΝΕΚ και εγκαίρως διαχωρίσαμε τη θέση μας από τις επιλογές της κυβέρνησης,  καλούμε τους συναδέλφους  να απέχουν από κάθε διαδικασία αξιολόγησης των διευθυντών. Συνεχίζουμε να παλεύουμε για την παιδαγωγική ελευθερία και τη δημοκρατία στο σχολείο. Υλοποιούμε την απόφαση της ΑΔΕΔΥ για «απεργία- αποχή» από κάθε διαδικασία αξιολόγησης.

ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΘΑ ΗΤΤΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ:
Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!